Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

JANUSZ KRAUZE / RZEŹBA

JANUSZ KRAUZE / RZEŹBA

17 grudnia @ 08:00 25 stycznia @ 20:00

Zapraszamy serdecznie na wernisaż rzeźby Janusza Krauze, 17 grudnia 2021 / godz. 18.00, oficyna dworska przy Kasztelu w Szymbarku.

JANUSZ KRAUZE urodził się w 1936 r. w Poznaniu.
Ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem w okresie jego największej świetności kiedy dyrektorem szkoły był wybitny rzeźbiarz i pedagog Antoni Kenar, a w gronie nauczycieli spotkać można było Władysława Hasiora czy Tadeusza Brzozowskiego.
W roku 1963 obronił dyplom na wydziale rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Mariana Wnuka.
Mieszkał i pracował w Gorlicach.
Był artystą o dużym dorobku twórczym, autorem pomnika Kazimierza Pułaskiego i Wojciecha Biechońskiego w Parku Miejskim, pomnika „Rozstrzelani”, postaci mieszczki „Przy Studni” na rynku w Gorlicach, pomnika „Macierzyństwo” w Ciechocinku, płaskorzeźby „Sztandar” w Muzeum WP w Warszawie, ołtarza i drogi krzyżowej w kościele w Gliniku Mariampolskim i Ropicy Polskiej.
Uczestniczył w wielu prestiżowych konkursach rzeźbiarskich m.in: „Portret” w Paryżu (1973), „Pomnik Chopina” w Londynie (1974), „Środowisko” w Oslo (1995), „Sport w Sztuce” w Barcelonie (ok. 1972)
Brał udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych: doroczne wystawy w Rzeszowie (1972, 1973, 1974, 1975), Salon Jesienny w Radomiu (1973), Wystawa zbiorowa Warszawa Zachęta (1978),
Wystawa ZPAP Nowy Sącz (1997), gdzie dostał wyróżnienie za rzeźbę „Postać”, Wystawa „Begegnung mit Polen” Schwerte (1997), Wystawy indywidualne BWA w Gorlicach (1976, 1999, 2001), Galeria Projekt A. i J. Kupniewskich w Warszawie (2002), Galeria Miejska w Tarnowie (2003), gdzie został wyróżniony Dyplomem Honorowym, Muzeum A. Warhola w Presovie (2005), udział w Reaktor Kultury Press Release Warszawa (2012), wystawa indywidualna w Małej Galerii Biblioteki Dzielnicy Mokotów (2013).
W czerwcu 2008 otrzymał nagrodę ministra Kultury i Sztuki za całokształt pracy twórczej.
Zmarł 7 października 2016 roku.

Szanowni Państwo,
Prezentujemy wystawę rzeźby Janusza Krauze, Artysty, który większość twórczego życia spędził w Gorlicach. W swoim dorobku obejmującym rzeźbę, malarstwo i projektowanie plastyczne był autonomicznym twórcą posiadającym własny, rozpoznawalny styl. Kończąc w roku 1963 Wydział Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych Janusz Krauze z czasem rozwinął swoje pierwsze zauroczenie drewnem jako materiałem, które wyniósł z okresu edukacji w zakopiańskim Liceum Sztuk Plastycznych kierowanym przez Antoniego Kenara. Tej fascynacji pozostał wierny – drewna użył w większości swoich rzeźbiarskich realizacji. Był znawcą i mistrzem wykorzystania walorów tego materiału, z którym prowadził partnerski twórczy dialog.
Janusz Krauze pozostawił w Gorlicach wiele realizacji w przestrzeni publicznej. Do jego najbardziej znanych dzieł należy spiżowy posąg „Dziewczyny przy studni” powszechnie nazywanej „gorlicką Tereską”, niegdyś symbolu miasta ulokowanego centralnie na miejskim rynku. Rzeźba pogórzańskiej dziewczyny czerpiącej wodę podkreślała historyczny, handlowy charakter rynku małego miasta, gdzie odbywały się cotygodniowe jarmarki. Ciekawą artystycznie jest przestrzenna kompozycja rzeźbiarska autorstwa Janusza Krauze na wale rzeki Ropy, w miejscu rozstrzelania przez hitlerowców niezidentyfikowanych ofiar. Kameralny, plenerowy charakter założenia nawiązuje do pradawnych obelisków nagrobnych, na których Artysta umieścił płaskorzeźbione, archaiczne portrety bezimiennych ofiar. Oryginalnym rozwiązaniem rzeźbiarskim jest kuty w kamieniu pomnik Kazimierza Pułaskiego w parku miejskim w Gorlicach. Potężną bryłę wapienia przekształcił Artysta w cwałującego na koniu jeźdźca w ostatniej szarży pod Savannah. Dynamikę sceny podkreśla ekspresyjna płaskorzeźba wydobywająca naturalną fakturę kamienia. W otoczeniu nastrojowej zieleni parku pomnik znakomicie organizuje ten fragment przestrzeni będąc jej centralnym punktem. Do ważnych realizacji rzeźbiarskich Janusza Krauze należy wystrój wnętrza kościoła w Gliniku (dzielnicy Gorlic), gdzie dominuje kilkumetrowa figura Chrystusa Ukrzyżowanego wykonana w drewnie w otoczeniu tablic drogi krzyżowej.
Jednak najpełniej wypowiadał się Artysta w kameralnych formach drewnianych, których pierwotne kształty stawały się początkiem rzeźbiarskich opowieści. Z pnia gruszy wykorzystując naturalne usłojenie drewna, przy pomocy powierzchniowego reliefu tworzył grających na fujarkach postaci pasterzy, ludowych muzykantów i wiejskich grajków. Niekiedy były to umuzykalnione figury satyrów, smukłe postaci egipskich kapłanek, pełne ekspresji anioły i dostojne damy. W spękanych dramatycznie pniach odnajdywał torsy ukrzyżowanych, a zastygnięte w bólu Madonny powstawały z bukowych pni. Jak pisał prof. Jerzy Madeyski ”…Krauze rzeźbi również smukłe, jakby zmaterializowane sylwetki i ludzi o lekko tylko zaznaczonej alternacji ciała (Dama 1990). Jednak zawsze niezależnie od stopnia przetworzenia pozostaje wierny bryle. Przestrzeń jako taka go nie interesuje (…)”.
Totemiczne słupy Krauzego nie starają się udawać człekokształtnych bytów, będąc metaforą wykorzystującą tylko postać do przekazu głębokich, emocjonalnych treści.Dziś pięć lat po odejściu Janusza Krauzego wracamy do twórczości i wspomnień o Nim – koledze o oryginalnym poczuciu humoru, szanowanym w środowisku autorytecie, człowieku który swego emocjonalnego związku z nami nie wstydził się manifestować aktywnym udziałem w życiu artystycznym miasta.

Źródło: www.muzeum.gorlice.pl